مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از عترت من و از فرزندان فاطمه است . / بحار الأنوار جلد 38

تقدیم به کریم ترین ارباب دو عالم

  در این شبها که   به اسمان  مینگریم گویی بغضی کهنه در گلوی مهتاب تو را فریاد میزند  تویی  که در وانفسای  این دنیا از همه غریبتر بوده ای. تویی که با سکوتت عشق  را به اتش کشیدی وخاک را تا به ابد با غربت اغشته نمودی . در تنهاییت خدای را به دیدگان نمناکمان به تماشا کشاندی.و در یادمان  اینگونه نگاشتی :
هر که عاشقتر، دلش آشفته تر
 
چه فقیرانه نگاهم به جاده دوخته شده است که مبادا روز ی از مقابل دیدگانم بگذری و من از دیدارت جا بمانم .
 .شب را به امید رویایت میگذرانم و روز را به امید شنیدن صدایت .چه حقیقت تلخ و شیرینی است .چه ظلمت و روشنایی وجودم را تسخیر نموده است
اگرمعبود تنهایی بر نمیگزید بی شک تو را معبود دل خویش میدانستم و از قربانی  چشم و دل در راهت دریغ نمیکردم
دوست دارم  آنی شوم که  خریدارم شوی که حتی اگر روزی قدمهایم به چمن جنت رسید باز هم غلام روسیاه تو باشم
دلم سر سپرده ات شد .تقصیر من نیست که این چنین عاشقانه فریادت میزنم که باید دامن خدای را بگیری که چرا شیدایی را در چشمان تو خلاصه نمود
برای تمام تنهایی حریم پاکت دلم میسوزد . هر گاه که تن سپردم به گوش دادن تمام زمزمه های دل خسته ام ،نامی به جز حسن بن علی نشنیدم .نامی که هرگز نتوانستم نامی در کنار ان بگنجانم .
بی گمان که خاک تن من جز با غبار بقیع اغشته نشده و دربدو تولدم بی شک به جای اذان، روضه  تو را در گوشم خوانده اند که اینگونه خود را شیدای تو میبینم  .
مرا چه باکی است از اتش دوزخ که چون در میان هاله های ان مرا رها کردند باز من دامن کریم تو را رها نخواهم کرد .هنگامی که برای گرفتن دستان گنهکارم قدمهایت را برداری اتش چه شرمگین خواهد شد از زبانه کشیدن، و ابراهیم بیاید و ببیند که کدامین گلستان زیباتر است؟.
زندگی چیزی جز عشق تو را به من نشان نداد و دل بهانه ای جز دیدارت در همه عمر نگرفت
بگذار که با دیدنت دلم برای همیشه خراب شود. مرا به آبادی دل چه سود و چه نیاز؟ که در این دنیا هر دلی خراباتی شد گویا ابدی جاویدان شد.
من اسارت دلم را به هیچ آزادی نفروشم که زندانبانی چون حسن بن علی جرعه ای جز می به من ارزانی نمیدارد

بار خدایا  بر محمدو ال محمد دورد فرست.

و ما را دراین ماه  بر اوقات نمازهای پنجگانه با حدود  

 واحکامش که مقرر نموده ای و واجباتش که واجب کرده ای

 اگاه فرماو ما را در نماز همچون کسانی قرار ده

 که مراتب شایسته  انرا دریافته اند  و ارکان و جوانب

 ان را نگاه میدارند و ما را در ان توفیق  ده

که با نیکی فراوان و بخشش  بخویشان خود  نیکی کنیم ،

 و با احسان و عطا از همسایگانمان جویا شویم ،

و دارائیهایمان را از انچه از راه ظلم ستم 

 بدست امده خالص  و اراسته گردانیم

 و ما را توفیق ده که در ان بسوی تو تقرب جسته ،

نزدیک شویم بوسیله کردارها ی پاکیزه  و ارسته

که ما را با ان از گناهان پاک کنی(بیامرزی)

و در ان ما را حفظ کرده ُ نگاهداری از اینکه بخواهیم

 عیوب و زشتیها  را از سر بگیریم تا هیچیک از فرشتگانت

که نویسندگان اعمال هستند

 گناهان  ما را بر تو پیشنهاد ننمایند  جز انکه کمتر باشد

از اقسام طاعت و بندگی برا ی تو 

و انواع تقرب به سوی تو که ما به جا اوردیم 

 بار خدایا از تو درخواست میکنم بحق این ماه

و بحق  کسیکه  در ان از اغاز تا انجامش در عبادت  و بندگی

  برای تو کوشیده  : از فرشته ای که  او را مقرب ساخته ای ،

 یا پیغمبری که فرستاده ای 

 یا بنده شایسته ای که برگزیده ای ،

 که بر محمد و ال او درود فرستی

و ما را در ان برای کرامت و ارجمندی که بدستانت 

 وعده داده ای سزاوار گردان ، و انچه که برای

 کوشش گنندگان  در طاعت  و فرمانبرداریت

 واجب و لازم کرده ای برا ی ما لازم نما 

و برحمت و مهربانیت  ما را در صف کسانی که

 سزاوار بالاترین مرتبه هستند قرار ده..

بر محمد وال او درود  فرست ،

وبا کاسته شدن ماه ان گناهان ما را بکاه،

 وبا پایان  رسیدن روزهایش بدیها و گرفتاریهای ما

 را از ما بکن  تا اینکه  این ماه بگذرد در حالیکه ما را 

 از خطاها(گناهان کوچک) پاکیزه گردانیده،

 و از بدیها (گناهان بزرگ) خالص و اراسته  ساخته باشی

بار خدایا بر محمد و ال او درود فرست ،

 و ا گر در ان از راه حق برگردیم ما را بازگردان

 و اگر در ان عدول  نموده براه کج رفتیم 

ما را براه راست  اور ، و اگر دشمن  تو مارا احاطه کرد،

قراگیر از او ، رهائیمان ده

 بار خدایا بر محمد و ال او درود و رحمت  فرست ،

د رهر هنگام و هر زمان وبر هر حال 

بشماره درود ی که فرستاده ای بر هر که درود فرستاده ای ،

و چندان برابر همه انها 

 بچندان برابری که جز تو نتواند شمرد،

 زیرا  تو هر چه را بخواهی بجا اورنده ای

(انجام کار تو را  ناتوان نمیگرداند  ، و مانع و جلوگیری ترا از ان

باز نمیدارد).

^{( بخشهایی از دعای ۴۴ صحیفه)}

و سپاس خدای را که خویشتن را  بما شناساند

 و شکر و سپاس خود را بما الهام نمود.

  درها ی علم به ربوبیت و پروردگاری اش را بر ما گشود .

در توحید و یگانگی اش راهنمایی مان فرموده

 و از عدول و کجروی و شک در امر خود دورمان ساخت...

 سپاسی که به ان از اتش دردناک خدا رسته ،

 به جوار رحمتش رهسپار شویم .

سپاسی که به ان شانه به شانه مقربین از فرشتگان رفته،

 جا را برا انها تنگ سازیم و به ان در سرای جاودانی...

 با پیغمبرانش گردانیم.

و سپاس خدایی را که نیکوییهای افرینش را برای ما  برگزید ،

 و روزیهای پاکیزه  را برای ما روان گردانید ،

 و با تسلط  وتوانایی، ما را بر همه افریدگان برتری داد ...

 و سپاس خدایی را که در نیازمندی را جز به سوی خود ،

به روی مابست...و ما را از نعمتهای زندگی بهره مند نمود...

و سپاس  خدای را که ما را به توبه و بازگشت  راهنمای نمود ،

 توبه ای که انرا نیافته ایم جز به فضل  و احسان او...

 پس بدبخت  از ما کسی است که به او را نا فرمانی نماید ،

 و نیک بخت از ما کسی که  به او رو اورد ...

 پس او راست سپاس به جای هر نعمتی که بر ما

و بر همه بندگان گذشته و مانده اش دارد...

 سپاسی که حد ان را  انتها ...نیست.

سپاسی که موجب خشنودی و وسیله امرزش ...

 و پناه عذاب ...و جلوگیری از معصیت ...باشد.

سپاسی که به وسیله ان در بین  نیک بختان

و دوستان او کامروا گردیم...

که خدا  یاری دهنده (مومنین) و (در خوشی و سختی )

ستوده شده است.

به نام خدایی  که اول است و پیش از او اولی نبود

و اخر اوست و پس از او اخری نباشد

 خداییکه دیده ها ی ببیندگان از دیدنش

ناتوانند و  اندیشه های وصف کنندگان

از عهده وصفش بر نیایند

به قدرت  وتوانایی خود افریدگانرا افرید.

و انان را به اراده  و خواست خویش بوجود اورد

بی ان که از رو ی مثال و نمونه ای اورده باشد

 سپس انرا  در راه اراده و خواست خود روان  گردانید ،

 و در راه محبت و دوستی خود ،

و از رزقی  که عطا فرموده هر جانداری را 

روزی معلومی قرار داده است .

 پس از ان برای او در زندگی  مدتی معلوم تعیین 

 و پایانی معین قرار داده 

که با روزهای زندگیش  به سوی  ان پایان گام بر میدارد،...

تا چون به پایانش نزدیک شود...

او را به انچه خوانده از پاداش سرشار

یا کیفر ترسناک خود فرا گیرد.

و این جزا با عدالت  ودرستی اوست...

نعمتها  و بخشش هایش پی در پی است

از او نپرسند انچه را که  بجا میاورد

و از دیگران باز پرسند...